Na ogrzewanie pomieszczeń przypada ok. 80% zapotrzebowania na energię potrzebną do zasilenia budynku, pozostałe 20% to ciepła woda i energia elektryczna.

Podstawowy wpływ na taki stan ma stare, niezmodernizowane budownictwo. Rosnące ceny tradycyjnych nośników energii, coraz większe zagrożenie zmianami klimatycznymi oraz ograniczone zasoby surowców energetycznych, wymuszają wprowadzenie efektywnych i oszczędnych technologii energetycznych.
Zgodnie ze znowelizowanym prawem budowlanym w 2009 roku wchodzi obowiązek certyfikacji energetycznej budynków. Dyrektywy 2002 /91/ WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16.12.2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zobowiązuje kraje członkowskie do aktywnej promocji poprawy standardu energetycznego budynków w obrębie państw Wspólnoty poprzez egzekwowanie obowiązku:

• posiadania świadectw energetycznych przez określone rodzaje budynków nowowznoszonych, modernizowanych, sprzedawanych i wynajmowanych oraz sprzedawane i wynajmowane lokale mieszkalne (np. w budynkach użyteczności publicznej lokale mieszkalne dla nauczycieli czy personelu szpitalnego znajdujące się w części mieszkalnej budynku),
• wykonywania okresowych kontroli kotłów i systemów klimatyzacji,
• wykonania jednorazowej kontroli instalacji ogrzewczych, w których pracują kotły starsze niż 15 lat. Spełnianie obowiązków nałożonych Dyrektywą należy realizować, zgodnie z ustaleniem art.1, przy uwzględnieniu krajowych warunków klimatycznych oraz wymagań klimatu wewnętrznego, a także rachunku ekonomicznego. Powyższe obowiązki dotyczą zasobów budowlanych bez względu na ich położenie, a więc zarówno na obszarach miejskich, jaki i wiejskich.

Certyfikat energetyczny jest to zbiór danych i wskaźników energetycznych budynku dotyczących obliczeniowego zapotrzebowania budynku na energię (c.o., c.w.u., wentylacji i klimatyzacji, a w przypadku budynku użyteczności publicznej także oświetlenia).
Ocena oparta jest o charakterystykę energetyczną budynku określoną na podstawie projektu budowlanego, w przypadku braku projektu wyznaczoną w drodze inwentaryzacji.
W oparciu o ocenę energetyczną następuje przyporządkowanie budynku do odpowiedniej
klasy energetycznej (A, B, C, D, E, F ).

Klasyfikacja energetyczna budynków wg Stowarzyszenia na rzecz Zrównoważonego Rozwoju
Klasa	Budynek mieszkalny	Wskaźnik E [kWh/m 2 rok]
A	niskoenergetyczny	20 do 45
B	energooszczędny	45 do 80
C	średnioenergooszczędny	80 do 100
D	średnioenergochłonny	100 do 150
E	energochłonny	150 do 250
F	bardzo energochłonny	ponad 250

Audyt energetyczny to rodzaj biznesplanu. To bardzo szczegółowy schemat kolejnych działań wraz z
kosztorysami i programem inwestycji, jakie należy zrealizować, by zmniejszyć energochłonność
budynku - zgodnie z Ustawą Termomodernizacyjną.

Certyfikacja natomiast określa klasę energetyczną budynku (zakres: od A do G). Różnica dotyczy również samego procesu analizy technicznej i ekonomicznej badanego budynku.
Pierwszy wykonują już od kilku lat - w związku z działaniami termomodernizacyjnymi - tzw. audytorzy energetyczni, a drugim dopiero będą zajmować się nowi fachowcy wg Ustawy również audytorzy, tzw. certyfikatorzy energetyczni, mający inne uprawnienia, wynikające z innej Ustawy tzw. certyfikacyjnej, zgodnie z Dyrektywą UE nr 2002/91/WE.
Na podstawie audytu można wnioskować do Funduszu Termomodernizacyjnego zarządzanego przez Bank BGK, o dofinansowanie termomodernizacji, gdzie można liczyć na wsparcie rzędu 25% wartości inwestycji.
Certyfikat energetyczny budynku na to nie pozwala, wskaże natomiast rzeczywisty stan energetyczny budynku, kompleksową ocenę energetyczną budynku lub mieszkania z uwagi na bilans energetyczny: ogrzewania, wentylacji, energii elektrycznej i zużycia wody, co może być podstawą do podjęcia różnego rodzaju prac budowlanych i deweloperskich ograniczających radykalnie zużycie energii.
Zgodnie z tzw. Ustawą Certyfikacyjną wszystkie budynki mieszkalne i użytkowe po 1 stycznia 2009 r. muszą posiadać indywidualny certyfikat energetyczny, w obrocie handlowym, kupna, sprzedaży i zamiany. Na tej podstawie użytkownik budynku będzie miał pełną informacje o aktualnych i przyszłych kosztach eksploatacji budynku (mieszkania).

Źródło: www.epbd.pl
Autor: Piotr Rogalski

Świadectwo energetyczne budynku to dokument, który przygotowany jest przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia (wydane po zdanym egzaminie państwowym). Określa on zintegrowaną charakterystykę energetyczną budynku, na podstawie której następuje przyporządkowanie budynkowi właściwej klasy energetycznej. Charakterystyka energetyczna budynku jest to zbiór danych i wskaźników energetycznych dotyczących obliczeniowego zapotrzebowania budynku na energię na cele c.o., c.w.u., wentylacji i klimatyzacji, a w przypadku budynku użyteczności publicznej także oświetlenia.

Dla określenia zintegrowanej charakterystyki energetycznej zastosowano metodę odnoszenia cech/parametrów ocenianego budynku, do cech/parametrów budynku referencyjnego czyli budynku, który spełnia aktualne minimalne wymagania normowe stawiane budynkom (jest zbudowany wg obowiązujących norm i przepisów). Budynek referencyjny posiada takie same parametry wymiarowe jak budynek oceniany. Dane ilościowe charakterystyki energetycznej porównuje się z danymi określonymi dla budynku referencyjnego (porównawczego). Charakterystyka energetyczna ocenianego budynku i jej porównanie z danymi określonymi dla budynku referencyjnego są podstawą obliczania wskaźnika charakterystyki zintegrowanej, a z kolei wskaźnik ten wyznacza klasę energetyczną budynku.

Rys. Przykładowy certyfikat obowiązujący w Wielkiej Brytanii

Przyjmuje się, że dla budynku referencyjnego wskaźnik zintegrowanej charakterystyki energetycznej, czyli wielkość etykiety, wynosi 1,00 proponowana klasa/etykieta D.

Budynki, których charakterystyka jest lepsza od charakterystyki budynku referencyjnego, będą posiadały klasę energetyczną z zakresu A-C, natomiast budynki o charakterystyce gorszej, z zakresu E-G.

Wszystkie świadectwa (certyfikaty) energetyczne będą wystawione w wersji pisemnej i elektronicznej (tworzona będzie ogólnopolska baza - rejestr świadectw).

Zgodnie z przyjętym prawem, obowiązkowa certyfikacja budynków dotyczyć będzie:

• wszystkich nowobudowanych obiektów budowlanych o powierzchni użytkowej większej od 50m2,
• wszystkich istniejących obiektów budowlanych wprowadzanych do obrotu gospodarczego (wynajem, sprzedaż itp.).

Uwaga: Obowiązkowi certyfikacji podlegają również poszczególne lokale mieszkalne w budynkach wielorodzinnych.